jerneyinterventiondesign

jerneyinterventiondesign

Jerney Keybeck Intervention Design
Explore Tagged Posts
Last Seen Blogs
Statistics

We looked inside some of the posts by jerneyinterventiondesign and here's what we found interesting.

Inside last 20 posts
Time between posts
2 days
Number of posts by type
Photo
0
Video
0
Audio
0
Text
20
Chat
0
Answer
0
Link
0
Quote
0
Fun Fact

Tumblr paired up with Humans of New York to raise money for Hurricane Sandy relief.

jerneyinterventiondesign·2 years agoText

Tijdens het testen zijn ons een aantal dingen opgevallen:

  • Neppe personen worden boven echte personen gekozen.
  • Soms word een product als persoon gezien en een andere keer weer als product.
  • Bij het kiezen houden mensen rekening met hun eigen interesses.
  • De personen vonden het lastig om keuzes te maken.

  • Ze vonden het allemaal een rare en aparte ervaring om te doen, terwijl dit eigenlijk is wat we elke dag op social media doen.
1 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText
image

Wat ons allereerst was opgevallen is dat bij opdracht 4, de ranking van beste vriend, er neppe personen worden verkozen boven echte personen. Meggie en Lianne hadden mee gedeelde interesses met een aantal neppe personen dan met de echte personen. Ook viel het ons bij opdracht 3 en 4 dat ze beide Martine uit de schappen wilde halen, omdat hier weinig informatie over is te vinden. Als je het vanuit de social media kant bekijkt willen ze beide geen vrienden zijn met iemand die weinig post. 

Daarnaast zagen we dat we een aantal opdrachten nog moesten aanscherpen en een kleine introductie moesten toevoegen. Met de prijzen had Lianne moeite, doordat Kimberley 17 euro kostte. 



Opdrachten

Voor je staan een aantal producten waarbij een aantal opdrachten horen. Er zijn geen goede of foute antwoorden bij deze opdrachten! Je bent geheel vrij in de keuzes die je maakt. Probeer hierbij wel hardop te denken, waarom je bepaalde keuzes wel of juist niet maakt.


Opdracht 1

Je bent geslaagd voor je opleiding, tijd voor een feestje! Samen met je beste vriend(in) ga je naar de winkel om inkopen te doen. In de winkel vindt je een nieuwe lijn producten, waarvan je er drie kiest voor je feestje.

Opdracht 2

Kerstmis komt eraan en je baas heeft jouw gevraagd om een kerstpakket samen te stellen voor je collega’s. Je hebt van je baas een budget gekregen van maximaal 100 euro.

Deze prijzen gelden alleen voor deze opdracht!

  • Martin € 75,-
  • Joyce € 50,-
  • Jan € 25,-
  • Max € 20,-
  • Kimberley € 15,-
  • Jessica € 10,-

Opdracht 3

Je bent directeur van een supermarkt en er moet plaats worden gemaakt voor een nieuw product. Eén van deze zes producten wordt uit de schappen gehaald en verdwijnt voor altijd. Kies welk product er wordt geschrapt.

Opdracht 4

Er is een positie open gekomen voor jouw beste vriend(in). Deze 6 personen komen op auditie om jouw nieuwe beste vriend(in) te worden. Rangschik deze personen van beste tot slechtste.


Als je alle opdrachten hebt uitgevoerd vertel dat kort iets over je ervaring, hoe heb je dit ervaren? Vond je confronterend of juist grappig?



Selectie testpersonen

Om ons concept goed te kunnen testen hebben we gekozen voor vier testpersonen:

  • Jan
    We hebben gekozen voor Jan, omdat hij één van de producten is en ruzie heeft met het product Kimberley.
  • Eloy
    Voor Eloy is gekozen, omdat hij de beste vriend van Jan is en alle andere personen kent.
  • Sandra
    Gekozen voor Sandra is, omdat zij geen van de producten persoonlijk kent.
  • Mandy
    Als laatste is gekozen voor Mandy, omdat zij maar één persoon goed kent.
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText

Lianne moest een paar keer lachen tijdens de testjes en herhaalde een aan aantal keer: Dit is echt raar.

  • Opdracht 1;
    Max; houdt van feestjes
    Joyce; houdt van feestjes
    Martin; ziet eruit als een feestbeest.
    Zet Martin een keer terug.
  • Opdracht 2:
    Max; energie, als drankje.
    Kimberley; als water.
    Joyce; is gewoon een heel spontaan persoon.
  • Opdracht 3:
    Martin; er staat totaal geen informatie op over deze persoon, dus ik heb geen idee wat hij doet buiten op vakantie gaan.
  • Opdracht 4:
    Kimberley, Joyce, Max, Jan, Jessica, Martin.
    Met Kimberley deelt Lianne de meeste interesses.
    Over Martin weet ze niet allen dat hij waarschijnlijk arrogant is en naar fancy plekken reist, daarom is dit haar minst favoriete persoon.

  • Lianne zag de producten de ene keer als producten en de andere keer als personen.
  • Aan haar lichaamstaal en gelach was duidelijk te merken dat ze zich er ongemakkelijk bij voelde om keuzes te maken tussen de personen.
  • De manier waarop Lianne keuzes maakt komen overheen met de manier waarop Meggie heeft gemaakt.
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText

De eerste reactie die Meggie gaf toen ze begon met het uitvoeren van de opdrachten was: Huh?! Het zijn personen?

  • Opdracht 1:
    Max; houdt van eten, is avontuurlijk en houdt van feestjes
    Joyce; heeft dezelfde interesses, houdt van feestjes
    Kimberley; dezelfde interesses, fotografie.
  • Opdracht 2:
    Max; is actief, voor activiteiten.
    Kimberley; is actief, voor activiteiten.
    Jessica; is leuk voor de meisjes.
    Jan; is leuk voor de jongens.
  • Opdracht 3:
    Martin; ziet er heel duur uit en er staat weinig informatie op.
  • Opdracht 4:
    Max, Kimberley, Joyce, Jessica, Jan en Martin.
    Met Max deelt Meggie de meeste gezamenlijke interesses.
    Over Martin weet ze niet allen dat hij waarschijnlijk arrogant is en naar fancy plekken reist, daarom is dit haar minst favoriete persoon.

  • Meggie vond het toch wel lastig om keuzes te maken.
  • Ze ziet de producten wel echt als mensen.
  • Ze zag de link meteen met social media, en hoe mensen zich op Social Media als producten promoten.
  • Mensen zouden anders reageren als geen gezichten op de verpakkingen staan.
  • Het viel haar op dat er alleen positieve ervaringen van personen op staan.
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText
image

We hebben onze zes producten, personen, allemaal drie keer gemaakt en willen deze in een neppe winkelsetting plaatsen. Daarbij hebben we een aantal opdrachten verzonnen om reacties van mensen te achterhalen en gaan we dit filmen. We laten de personen eerst de verschillende opdrachten uitvoeren en zullen daarna met ze praten over hun beleving of ervaring.


Opdracht 1

Je bent geslaagd voor je opleiding, tijd voor een feestje! Samen met je beste vriend(in) ga je naar de winkel om inkopen te doen. In de winkel vindt je een nieuwe lijn producten, waarvan je er 3 kiest voor je feestje.


Opdracht 2

Kerstmis komt eraan en je baas heeft jouw gevraagd om een kerstpakket samen te stellen voor je collega’s. Je hebt van je baas een budget gekregen van 100 euro.

Deze prijzen gelden alleen voor deze opdracht!

  • Martin € 75,-
  • Joyce € 50,-
  • Jan € 25,-
  • Max € 20,-
  • Kimberley € 17,-
  • Jessica € 15,-


Opdracht 3

Je bent directeur van een supermarkt en er moet plaats worden gemaakt voor een nieuw product. Eén van deze zes producten wordt uit de schappen gehaald en verdwijnt voor altijd. Kies welk product er wordt geschrapt.


Opdracht 4

Er is een positie open gekomen voor jouw beste vriend(in). Deze 6 personen komen op auditie om jouw nieuwe beste vriend(in) te worden. Rangschik deze personen van beste tot slechtste.

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText
image

Voor ons eindproduct, wat waarschijnlijk een prototype zal worden, zijn we letterlijk van mensen producten gaan maken. Dit zullen een aantal echte personen zijn maar ook een aantal fictieve personen. We willen hiermee kijken wat de reactie is van mensen als we het digitale (social media) naar een fysiek product brengen. 

We hebben zes verschillende producten ontworpen van personen. Dit zijn drie personen die niet echt bestaan en drie personen die wel echt bestaan. Deze zijn onderaan deze blog terug te vinden.

De producten van de echte personen (Kimberley, Joyce en Jan) hebben we ook voorgelegd aan Joyce. Eerst hebben we haar een aantal producten laten zien, zonder enige uitleg, en ze waren er heel enthousiast over en vonden het een leuk idee. Echter toen we haar het product van haarzelf voorlegde schrok ze toch wel. Ze vroegen zich af hoe we aan de informatie en foto’s kwamen, die we letterlijk van Facebook en Instagram hebben gehaald. Ze had er geen idee van dat ze zoveel op Social Media had gezet. Toen ze aan het idee gewend was en we haar hadden verteld over ons project kon ze er wel om lachen. Daarnaast verteld Joyce dat ze zich er eigenlijk niet van bewust van was dat ze eigenlijk een hele online identiteit had opgebouwd met hun Social Media pagina’s. 

Ook hebben we deze producten voorgelegd aan andere personen om te kijken wat hun reacties zijn op onze producten. In eerste instantie vinden ze het wel grappig en zien ze niet helemaal in wat voor punt we proberen te maken. Nadat we dingen uitleggen en een praatje met ze maakte werden ze zich er steeds meer bewust van dat van hun ook een product is te maken met alle informatie die ze op Social Media posten.


Verzonnen personen:

  • Max; is een spontane jongen die veel raakvlakken heeft met andere mensen. Max is actief op social media. Dit etiket hebben we een goedkope look gegeven, omdat deze om een energie blikje zal komen.
  • Martin; is een beetje een arrogante jongen die naar verschillende dure steden is gereisd. Martin is niet actief op social media en er is daardoor ook weinig informatie over hem te vinden. We hebben deze verpakking er ook “expensive” uit laten zien.
  • Jessica; is een typisch meisje dat heel erg houdt van mode en winkelen. Ze is niet super actief op social media, dus er is niet heel veel informatie over haar te vinden. Deze verpakking heeft een goedkope en blije look.

Echte personen:

  • Kimberley; is een creatieve meid en haar grootste hobby is fotografie. Ze is niet super actief op social media, maar er is genoeg informatie over haar te vinden. Het etiket dat we hebben ontworpen hebben we een speelse/creatieve look gegeven dat past bij haar persoonlijkheid.
  • Jan; is een spontane jongen die vaak naar hardstyle feestjes gaat. Hij is vrij actief op social media en post wekelijks wel iets op social media. De verpakking hebben we geprobeerd zo neutraal mogelijk te maken.
  • Joyce; is een actieve en spontane meid, die veel raakvlakken heeft met andere mensen. Ze heeft een druk en actief leven en onderneemt veel verschillende dingen waarover ze regelmatig post op social media. De verpakking hebben we een “expensive” look gegeven.
image
image
image


image
image
image
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText

Door middel van een puntensysteem kan iedere interactie met andere mensen beoordeeld worden. De hoogte van iemand’s score heeft invloed op de sociale status die iemand geniet, welke bedrijven zaken met ze willen doen en kan zelfs een korting geven op de huur van een woning. Lacie is geobsedeerd met haar score en post regelmatig dingen online die niet zozeer een uitlaatklep van haar echte emoties zijn maar enkel een manier om haar score te verhogen. Wanneer een vage kennis met een hele hoge score haar vraagt bruidsmeisje te zijn op haar trouwerij kan Lacie haar geluk niet op. Het huwelijk zal bezocht worden door louter mensen met hoge scores waardoor Lacie kans ziet haar eigen score enorm op te krikken.

Als je dit vergelijkt met hoe de wereld nu is en hoeveel invloed Social Media heeft op mensen is dit nog helemaal niet ver gezocht. We posten allemaal om een reactie te krijgen van andere, de likes. Bij een foto keur je eigenlijk de persoon of foto en geef je een like of je liked iets omdat je het deze persoon gunt. Deze werkelijkheid en de invloed die Social Media heeft op mensen komt steeds dichterbij deze aflevering.

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText
image

Op instagram hebben we gekeken waar mensen het meeste over posten:

  • Selfies
  • Hobby’s
  • Vrienden/relaties
  • Dieren
  • Quotes
  • Eten

Al deze onderwerpen hebben met elkaar gemeen dat de doelgroep het beste van zichzelf wilt laten zien. Daarnaast creëren ze een onbewust online een identiteit hoe ze willen dat andere hun zien. 

Als je instagram bekijkt vanuit vroeger is het eigenlijk een raar principe. Vroeger deelde mensen hun foto’s/leven niet met elkaar. Stel nou dat dit vroeger wel was geweest, hoe zou dit er dan uit hebben gezien? Iedereen die op een markt staat met zijn/haar foto albums waar iedereen in kan kijken?

Daarnaast is facebook eigenlijk een soort online uitgebreide versie van het vriendschapsbroekje waar deze doelgroep mee is opgegroeid. In het vriendenboekje kon je informatie over jezelf zetten net zoals nu op facebook gebeurd alleen kan op facebook iedereen deze informatie zien. 

image
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText
image

Mensen zijn zichzelf als producten, maar wat als we dit nu eens letterlijk nemen en mensen op verpakkingen in winkels zetten. Hoe zullen mensen hierop reageren en zullen ze dit daadwerkelijk snappen. Ook kan dit bijvoorbeeld op poster worden gedaan. 

Daarnaast waren we er ook aan het denken om dit principe door te voeren alleen dan met een spiegel op de verpakking/posters. zo zien mensen zichzelf daadwerkelijk als een product.


Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om echte personen als producten te gaan ontwerpen. Eerst zijn we gestart met het maken van Mockups om een beeld te krijgen hoe dit er als poster uit zou gaan zien.

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·2 years agoText

Tijdens de feedback kwamen we erachter dat ons ontwerp nog steeds te breed is en dat we ons beter kunnen richten op een specifieke doelgroep of een bepaald ontwerp. Wel hadden we alvast een voorbeeld gemaakt van een soort campagne wat wij zelf voor ogen hadden. Hier wordt het perfecte online leven tegenover het realistische offline leven tegen elkaar gezet. Daarnaast willen we ook naar campagnes kijken met een andere onderwerp maar waar de essentie van het verhaal hetzelfde is, bewustwording.

image

Er bleef steeds in het gesprek terug komen dat mensen zichzelf als een product op de markt zetten. We proberen alleen het beste van ons zelf te laten zien en ons zelf te “verkopen” aan andere. Dit doen we niet alleen in ons CV of portfolio, maar op onze persoonlijke kanalen. Op Instagram hebben we gezocht naar een aantal profielen van mensen die een duidelijk zichtbare online identiteit hebben gecreëerd. 

image
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Voor onze interventie hebben wij onderzoek gedaan naar voorbeelden van bewustwordingscampagnes en de beeldvorming hiervan.

Het bovenstaande beeld triggerd mensen op een komische manier om stil te staan bij het feit dat de regenwouden in het amazonegebied steeds sneller kleiner worden. Terwijl het beeld beneden diezelfde boodschap op een nuchtere manier overbrengt met een dubbelzinnig beeld

Bovenstaand beeld is een interessant concept voor meeroken, ook voor onze interventie. Iets wat eigenlijk best raar is, word vertoont alsof het iets heel normaals is. Deze manier van bewustwording is zeker geschikt voor onze interventie, om mensen duidelijk te maken dat ze iets heel raars doen en zich niet bewust van de consequenties zijn

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Om de groep waar wij ons op gaan focussen duidelijk in kaart te brengen hebben we twee verschillende persona’s opgesteld. Ben is een jongen die zijn leven goed op orde heeft en eigenlijk niks te klagen heeft. Toch wordt hij onzeker doordat andere vaak iets beter presteren als hem. Dewi is een onzekere tiener die er door Social Media mee geconfronteerd wordt dat ze weinig vrienden heeft, terwijl dit eigenlijk niets slechts is.

image
image
0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Om erachter te komen of onze statement echt klopt zijn we gesprekken aangegaan met mensen in onze eigen omgeving, maar ook gaan kijken bij onszelf. Wat vinden wij er nu van en voelen we ons hierbij.

“ Online VS Offline “
“ Perfect VS Reality “

Kimberley (22 jaar)

Kimberley post zelf niet zoveel op Social Media, maar is er wel dagelijks veel mee bezig. Als ze zelf iets post gaat dat vaak over haar een hobby,zoals muziek en fotografie. Daarnaast plaatst ze ook een bericht wanneer ze een doel heeft bereikt in haar leven, bijvoorbeeld dat ze geslaagd is voor school. Ze zal negatieve dingen die in haar leven gebeuren nooit op Social Media zetten, omdat ze hier onzeker over is en niet vind dat dit iedereen iets aangaat. Ze kijkt dagelijks op haar tijdlijn en ziet daar berichten van vrienden en kennissen voorbij komen. Zelf geeft ze niet zoveel hierom, maar past hier wel haar eigen profiel op aan, omdat ze het belangrijk vindt om zichzelf van haar beste kant te laten zien.


Toos (55 jaar) 

Toos gebruikt Social Media vooral om alleen om te kijken. Ze vindt het leuk om te zien wat andere mensen die ze nauwelijks of niet meer spreekt nog doen. Daarnaast speelt ze verschillende spellen op Social Media. Het heeft geen impact op haar wat andere mensen posten en ze voelt zich er niet beter of slechter door. 


Jerney (25 jaar)

Zelf ben ik niet heel actief op Facebook, maar wel post ik regelmatig dingen op Instagram. De dingen die ik post verschillen van selfie’s tot eigen gemaakt foto’s (fotografie). Daarnaast heb ik ook wel eens mijlpalen gepost bijvoorbeeld dat ik mijn propedeuse behaald had. Ik zie veel berichten voorbij komen van vrienden op Social Media. Wat me opvalt is dat ze altijd alleen de positieve dingen posten, zoals foto’s van fitness, gezond eten of samen met haar/zijn partner. Als ik post zie over hoe gezond mensen wel niet leven en na ga hoe ik zelf leef voel ik me wel slechten, omdat ik niet elke week fitness en niet zoveel eet. Hierdoor voel me onzeker en vaak ga ik dan een aantal dagen op mijn eten en beweging letten. Ik ga mijn eigen leven vergelijken met het “perfecte” leven dat iemand anders online heeft en me hierdoor onzeker voelen.


Angelo (27 jaar)

Maakt dagelijks gebruik van social media, Facebook en Instagram. Angelo zegt dat hij niet vaak zelf dingen op social media post, hij gebruikt het meer om te kijken hoe het met kennissen en vrienden gaat, hoe zij er voor staan in het leven. Hij post zelf niet vaak iets, als hij wel iets post dan is het meestal een levensgebeurtenis of iets speciaals wat hij wil posten, zelf noemt hij dat hij vooral bij feestdagen en op vakantie foto’s en dingen post op social media. Ik heb hem de vraag gesteld waarom hij juist deze dingen post, hij zei dat hij juist deze dingen post omdat ze positief zijn. Je wil mensen laten weten dat het goed met je gaat, en je wil mensen niet laten weten als het minder goed gaat dus negatieve dingen post ik bijna niet.



Ook de interviews valideren ons statement, mensen in onze directe omgeving vertonen dezelfde soort kenmerken als in onze aanname. Er wordt vrijwel geen negatieve informatie over hunzelf gedeeld, alleen positieve of neutrale dingen. Iedereen probeert zich zo goed mogelijk te ‘verkopen’ op social media

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Our habits define us. But how true is this for our digital habits? Are we the same online as offline? In the early days of the internet, it was probably safe to assume that our online behaviours did not reveal much about our real-world personas. This notion was popularised by the “on the internet, nobody knows you’re dog” caption of a famous New Yorker cartoon.

As the internet gained prominence in our lives, we gave up anonymity and also the desire to mask our real identity online. Indeed, online activities are no longer separable from our real lives, but an integral part of it. According to Ofcom, UK adults are now spending over 20 hours a week online: twice as much as 10 years ago. Similar metrics have been reported for the US, with the biggest chunk of online time (around 30%) devoted to social networking.

Like in reality TV shows, it is harder to fake it online when you are being observed for a longer period of time. Conversely, deliberate deception and impression management are relatively straightforward during short-term interactions, such as job interviews, first dates and dinner parties. We all have a window for displaying the bright side of our personality and adhering to social etiquette, but what happens when a great portion of our lives is being broadcasted?

Although we are more than the history of our browser, it is feasible that our web searches and web page visits, emails and social network activity contain traces of our personality. Prior to the digital age, our identity, style and values were mainly revealed by our material possessions, which psychologists described as our extended self. But human inferences were required to translate these signals into a personality profile.


Today, many of our valuable possessions have dematerialised. As Russell W Belk, an eminent consumer psychologist at Canada’s York University, noted: “Our information, communications, photos, videos, music, calculations, messages, written words, and data are now largely invisible and immaterial until we choose to call them forth. They are composed of electronic streams of ones and zeroes that may be stored locally or in some hard-to-imagine cloud.”

Yet in psychological terms there is no difference between the meaning of these dematerialised digital artefacts and our physical possessions – they both help us express important aspects of our identity to others and these identity claims provide the core ingredients of our digital reputation. A great deal of scientific research has highlighted the portability of our analogue selves to the digital world. The common theme of these studies is that, although the internet may have provided an escapism from everyday life, it is mostly mimicking it.


“Our media preferences and online purchases reflect elements of our personality.”

Most notably, our typical patterns of social media activity can be accurately predicted by scores on scientifically valid personality tests. This research is the product of Cambridge’s Psychometrics Centre, led by Dr Michal Kosinski (now at Stanford). For instance, studies show that Facebook “likes” reflect how extroverted, intellectual and prudent we are. Mining tweets reveals how extroverted and emotionally stable people are. This can be done by analysing the content of tweets (personality predicts what words you are more likely to use) as well as the number of tweets and followers people have. Twitter can also be used to infer dark side personality characteristics, such as how machiavellian, psychopathic or narcissistic people are.


In addition, studies indicate that our media preferences and online purchases also reflect elements of our personality. Thus computer-generated algorithms may not just predict what you will watch on Netflix, listen to on Spotify, or buy on Amazon – they may also explain why. Our own research has highlighted many associations between personality and both reported and actual artistic and musical preferences. Unsurprisingly, research has also identified a connection between online porn consumption and impulsive/obsessional personality features.


William James, the father of American psychology, once suggested that we have as many personalities as the number of situations we are in. Although our digital identity may be fragmented, it seems clear that our various online personas are all digital breadcrumbs of the same persona; different symptoms of our same core self. We are still far from the development of a Shazam for the soul, but the more we can integrate and synthesise our segregated online data, the more complete our picture of ourselves will be.


Businesses will clearly benefit from leveraging this data and the corresponding algorithms for making sense of it. To the degree that they can overcome ethical and legal barriers – presumably by enabling consumers to opt in in a conscious and transparent way – they will be able to move beyond programmatic marketing tools that predict future behaviours to deeper psychological tools that can explain and understand it. This may not only enable them to personalise and curate products and services more effectively, but also educate individuals about their own personality and perhaps even help them become smarter and happier consumers.

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Before Facebook and Google became the megaliths of the web, the most famous online adage was, “on the internet, no one knows you’re a dog”. It seems the days when people were allowed to be dogs is coming to a close. The old web, a place where identity could remain separate from real life, is rapidly disappearing from the computer screen. According to Sheryl Sandberg, Facebook’s chief operating officer, and Richard Allan, its director of policy in Europe, a critical mass of people only want online interactions supported by “authentic” identity. And this, say critics, will have irrevocable effects on the openness of the web.

The pursuit of authenticity is creeping into the heart of most social media models and in the current internet landscape is playing an important role in how we engage with one another and with web content. For many people, Facebook and Google products are the sum total of their web interaction, and the value in creating a platform that provides confidence that a person is who they say they are, rather someone pretending to be them, is critical to a social network’s success.

Within this model, authentic identity is non-anonymous. Facebook profiles and Google IDs are tied to a person’s real name and real connections, and increasingly to their activities across cyberspace. Users are familiar with logging into other services using Facebook or Google IDs, forming a single public identity that’s an aggregated version of their offline past, the online present and their combined future.

Facebook also believes authenticity is linked to a person’s photo stream, which is why it has just paid $1bn for the photo-sharing service Instagram. “Pictures speak a thousand words,” says Allan. “Immigration officials will ask to see a photo album to see if a relationship is genuine. It’s a very instinctive and powerful way to confirm authentic identity.”

Not everyone agrees. “I would not call what you have on Facebook ‘authentic’ identity,” says Christopher Poole, the 24-year-old creator of 4Chan, an online community founded in 2004. 4Chan boasts two design features antithetical to Facebook: first, its 20 million users don’t register an account to participate and are therefore anonymous; second, there’s no archive.

Poole, who was voted Time’s most influential person of 2008 – two years before Facebook’s Mark Zuckerberg was declared the magazine’s Man of the Year – believes Facebook’s commercial motivations shut down the online experience: “Mark and Sheryl have gone out and said that identity is authenticity, that you are online who you are offline, and to have multiple identities is lacking in integrity. I think that’s nuts.”

“We went from a web that was interest-driven, and then we transitioned into a web where the connections were in-person, real-life friendship relationships,” adds Poole. “Individuals are multifaceted. Identity is prismatic, and communities like 4Chan exist as a holdover from the interest-driven web.”

Allan (Facebook) believes such attitudes are naive. The millions who have gone online over the past decade want a safe place where they won’t experience bad behaviour, have their identities stolen or be duped by impostors, he says: “Pretend identities don’t work very well now that the web has moved from a minority sport for geeks to a mainstream occupation.”


“Any profile on Facebook or Google that is not tied to an offline name is removed.”

And this attitude is baked into the main players’ systems: any profile on Facebook or Google that does not appear to be tied to an offline name is removed. Nicknames and pseudonyms, regardless of their longevity – and some have been in use for decades – are considered breaches of terms of service. What people do online now, and will be doing in the foreseeable future, is inherently tied to their offline selves. And this locks down what it is considered acceptable to do and who it is acceptable to meet.

Yet a social network’s success need not rely upon this direct link between online and offline identity. In Japan, the three most popular social networks operate under pseudonyms at the discretion of the account holder. “[Japanese social networks are] anonymous, but we can trace past mentions by login ID or nickname,” explains Yasutaka Yuno, editor-in-chief of Japan’s most popular mobile technology site, K-tai Watch. “The past mentions are useful to judge credibility. In each social community, ID acts as personal name.”

“When users are aware that their activities online are traceable, identity play continues.”


An online identity can be as permanent as an offline one: pseudonymous users often identify themselves in different social networks using the same account name. But because their handles aren’t based on real names, they can deliberately delineate their identity accordingly, and reassert anonymity if they wish. Psychologists argue that this is valuable for the development of a sense of who one is, who one can be, and how one fits into different contexts. This kind of activity is allowed even in countries where social network account holders are required to register for a service using a national ID, as in South Korea and China; their online public identities are still fabrications. Even with this explicit link with the state, when users are aware that their activities online are traceable, identity play continues.

Andrew Lewman, executive director of the Tor Project, hopes to re-anonymise the web. “The ability to be anonymous is increasingly important because it gives people control, it lets them be creative, it lets them figure out their identity and explore what they want to do, or to research topics that aren’t necessarily 'them’ and may not want tied to their real name for perpetuity,” he says.

The Tor browser and software obfuscates a user’s web traffic so anyone watching is unable to trace who a user is or where they are coming from, by bouncing an individual’s communications through at least three different places. People can still be identifiable on a service like Facebook or Google if they choose to log in, but Tor prevents these sites knowing what users were doing before, and where they go after they log out.

This is a technological solution to what Lewman feels is an elemental problem with the de-anonymisation of the web. “The ability to forget, to start over is important,” he argues. “Maybe you just got divorced, maybe you just came out of rehab and you want to start over.

"As soon as you log into a Gmail account, you start getting ads for the drug rehab you want to forget. If you’re in a real-name environment, such as Facebook, unless you actually physically change your name and your friends, you’re thrown right back into your old life.”

Although Facebook does allow users to curate what’s public and private – “recasting your public persona by selecting from the data you’ve put onto the service,” explains Allan – Lewman believes the automated systems make a total social reinvention difficult to pull off.

“If you truly wanted to be anonymous, you’d have to use a combination of 4Chan and Tor,” explains Poole. Tor provides the back-end anonymity that complements 4Chan’s front-end anonymity. But this is technologically advanced: it is the major players setting the identity agenda. And so the ideological battle over online identity continues.

Facebook is setting the expectations of what we want,” says Poole. “They set the bar in terms of what kind of control their users have over their identity online. They’ve been moving that bar slowly but surely in a direction that they might call transparency, but what other people might call lack of choice.”


Allan believes the benefits of authentic identity outweigh the costs. Facebook and other services with an assurance of security and credibility are more inclusive, and open up the web to new audiences who never would have gone online before, he says. “We’re optimists. Facebook enables hundreds of millions of people to express themselves online because they didn’t have or know how to use the tools they needed.” Facebook, he believes, is a stepping stone to the rest of the web.

And if they are successful at promoting their particular brand of authentic identity, if you want to be a dog on the internet in the future, you’ll have to have papers to prove it.

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Personal Identity and the Self in the Online and Offline World. (2011)

image

The emergence of social networking sites has created a problem of how the self is to be understood in the online world. As these sites are social, they relate someone with others in a network. Thus there seems to emerge a new kind of self which exists in the online world. Accounting for the online self here also has implications on how the self in the outside world should be understood. It is argued that, as the use of online social media has become more widespread, the line between the two kinds of self is becoming fuzzier. Furthermore, there seems to be a fusion between the online and the offline selves, which reflects the view that reality itself is informational.

Ultimately speaking, both kinds of selves do not have any essence, i.e., any characteristic inherent to them that serves to show that these selves are what they are and none other. Instead an externalist account of the identity of the self is offered that locates the identity in question in the self’s relations with other selves as well as other events and objects. This account can both be used to explain the nature of the self both in the online and the offline worlds.

“An externalist account of the identity of the self is offered that can both be used to explain the nature of the self both in the online and the offline worlds.”

NOTE: Hier wordt verteld dat er op een psychologisch niveau geen verschil zit tussen een Online en Offline persona, maar dat het om een overkoepelende identiteit gaat. Die identiteit staat voor hoe mensen in beide werelden ( On- en Offline) interacteren met elkaar en de wereld.


The most intimate thing that we can have, our own persons and our own selves, are being affected significantly by the technologies. Many people are constructing their own alternate personas online; even in social networking media, which are assumed to be a place where one reveals oneself to others, are also being used in such a way as to present entirely new personae to the public.

These personae do share deep seated metaphysical affinities with the real-life, offline individuals, and the strategies used by those in the offline world to construct their identities are also used in the online world.

I have argued that personal identity is constituted more by external factors such as social perception and various sorts of documentation and physical traits than by the internal ones such as memory and the subjective feeling of being oneself through time. However, this does not seem to carry over for the identity of the self, since this is more a matter of being referent of the first-person pronoun, which points deeply to the sense of being the subject of the various thoughts and feelings. Kant’s view on the Transcendental Unity of Apperception might at first sight be able to explain how the identity of the self is fixed, but as we have seen Kant’s view succeeds only in fixing identity, but not uniqueness. It seems that external factors are still required for the latter. In the online world, things are again similar.

We can find an analog Kant’s TUA in the online world. There must be something functioning as the ‘I think’ that binds up all of the various texts and images posted online as belonging to one and the same self. This binding, again, does not have much to do at all with the content of what is posted. For that we need the external factors to construe their meanings and how they are received and perceived by the community of other online users, who all together form the social network. But if all this is tenable, then the two worlds— online and offline—seem to collapse into one, and we cannot really tell this collapsed world to be either strictly one or the other.

NOTE: De auteur legt hier uit dat, zoals in Kant’s TUA, in de online wereld er ook een soort bindende factor moet zijn die een identiteit geeft aan ‘alle content die door dezelfde persoon is gepost’ waarbij de inhoudt van de content niet relevant is; de logica achter het posten van een bepaalde reeks content zegt meer over de identiteit van een persoon dan de daadwerkelijke content zelf. Dat resulteert in de eindconclusie van dit artikel, waarin de online en offline identiteit in elkaar overgaan en daarmee één persoon vormen. Op een psychologisch niveau maakt het niet uit of een handeling on- of offline plaatsvindt want de beredenering blijft hetzelfde/unaltered.

0 notes · See All
jerneyinterventiondesign·3 years agoText

Na de feedback van Theo en Annelies kregen we een aantal boeken en films aangereikt die bij ons thema “online- en offline identiteit” passen. The Circle is een verfilming van een boek wat gaat over privacy en dingen verbergen. 

Het viel me vooral op dat de mensen in de film het allemaal maar prima vonden dat ze “gechipt” werden, zodat The Circle ze overal in de gaten kon houden. Ook mochten de werknemers in het weekend niet naar huis en moesten ze naar verschillende evenementen op de campus. In deze film was er geen verschil meer tussen een online- en offline identiteit, omdat de mensen totaal geen privacy hadden en overal in de gaten werden gehouden. Daarnaast moesten ze ook verplicht naar sociale evenementen en op een Social Media pagina dingen posten. Het wordt zelf zo erg dat Mae Holland (Emma Watson) een camera op zich heeft en daarmee haar hele leven live filmt voor de hele wereld. Ik vond het erg bizar om te zien hoe normaal iedereen dit eigenlijk leek te vinden.

0 notes · See All
Next Page