Visit Blog

Explore Tumblr blogs with no restrictions, modern design and the best experience.

Fun Fact

There are 44.6 Billion blog posts on Tumblr.

Trending Blogs
#tagalog

Choose your partner na magbibigay sayo ng peace of mind and happiness. Not stress and consistent lies. Yung hindi ka man top priority pero yung binibigyan ka padin ng oras. Above all , yung marunong makuntento sa isa. Not the one who has eyes for every girl/boy. Tsaka isa sa basic rule dyan, wag ka magjojowa ng taong kailangan mo pang bantayan para lang di ka gaguhin . Know your worth.

2 notes · See All
  • Ever since nagsimula ang Community Quarantine na naging Enhanced Community Quarantine? Ang dami ko nang mga bagay na nakakalimutan kong gawin tulad ng home workout, pag practice sa mga basic steps na tinuturo ng mga instructors sa indoor cycling at nadadalas na ang pagiging tamad ko dahil lagi lang ako sa bahay pero marami rin naman ako nagagawa tulad ng pag download ng kung ano-ano na nasa isip ko tsaka mas madalas na ako nasa PS4 kaysa sa aking phone since sira yung main at backup phone ko
0 notes · See All
image

Yaaaay it has been two years since i met this patootie.

Naalala ko pa nag lalaro lang kami ni Pong ng rules of survival, way back 2018, if i correctly remember, 11 pm na nung nagkayayaan kami mag coffee/snack/dinner. And yayain daw namin tong Peter na to. I said yes syempre i wanna get to know this guy na pinakilala sakin ni Pong nung March 26, 2018. “Hello” at handshake lang nakuha ko mga sis. Hahahahaha

And then that night, si pong nag dala ng car and sinundo nya ko tapos may nadaanan kami yung fave kong takoyaki around Camella. So we bought kasi di pa ko nag dinner. And then sinundo na namin si Peter sakanila. The time na nasa car na sya, i didnt feel uncomfortable when he’s around. He’s like a tropa na kahit na first time lang namin mag bbond actually. Eh since nag ddrive si pong and ako yung nasa pasenger side, sinusubuan ko sya ng takoyaki. Tapos idk what got into me pero sinubuan ko din si Peter ng takoyaki. He was sitting at the backseat btw. Nagulat sya kasi first time lang namin mag meet tapos sinubuan ko siya bigla. Hahahahahaha

So dapat coffee kaso closed na yung coffee proj sa vista, so we went to evia. Nag mcdo nalang kami kasi closed na lahat. Kwento kwento and talk about stuff. After we ate pala, outside evia merong bilihan ng yosi so nag uusap pa sino bbili. Pero si peter na yung nag volunteer. And then he asked ano yung sakin, tapos i cannot exactly remember ano yung nasabi ko pero nabanggit ko “blue” tapos he pinched my right cheek and said “cute mo”.

After that night we followed each other na sa socmed. And the story starts.


PS. Nag uusap kami pero casual lang, alam ko kasing madaming kinakausap na babae to kaya I am very careful.


I never regret meeting Peter. In fact, he taught me how to handle all types of problems. How to be happy, how to be sad, how to trust, how to respect time. Right at this moment I can finally tell we are mature enough to handle all sorts of probs, and that we can actually grow together pala. Hindi need ng time, ng space, or need time to be alone. 💝

Time can actually heal all wounds.

1 notes · See All

Totoo nga, ang pag-ibig, naibubuhos lamang sa kasalukuyan. Gayun din ang saya, hindi ka maaaring makadama ng saya sa kinabukasan, iba ang “masaya ka para sa kinabukasan” sa “magiging masaya ka sa kinabukasan”, dahil ang buhay ay tuloy tuloy sa paglalakad. Paglakad lamang, hindi tumatakbo ang buhay para magmadali sa lahat ng sagot, kahit gaano pa naiinip ang tao, tuloy parin ang buhay. Kaya’t bakit hindi nalang sabayan ang kasalukuyan sa pagdama ng tunay mong nararamdaman?

Kung masaya ka, wag kang matakot na aminin ito sa sarili mo. Tanggapin mong tunay kang masaya kahit na taliwas ang opinyon ng mga nasa paligid. Tanggapin mo kung anong nararamdaman mo sa kasalukuyan, at lalago ka bilang tao sa paraang hindi mo inaasahan.

Kung nasasaktan ka, aminin mo ito sa sarili mo na nasaktan ka talaga. Pero tanggapin mo rin na ang nadarama mong sakit ay parte sa buhay upang matuto’t mas maging maalam sa karanasang posibleng maulit. Kaya’t tanggapin mo, dahil kung hindi, uusad ang buhay nang napag-iiwanan ka, maraming beses na mauulit ang mga sitwasyong napagdaanan, bakit hindi mo hasain ang sarili? Totoo, ang buhay ay tunay na digmaan, ngunit hindi ito digmaan sa mga taong handang matuto sa bawat pagkakataon na maaaring matuto. At palagi mong tatandaan, na kapag nasaktan ka, pagkakataon din ito para matuto.

At kung nagmamahal ka, magmahal ka ng totoo, hindi totoo ang pagmamahalan na pinaplano sa kinabukasan. Ito'y isang imahinasyon at gabay sa kung anong nadarama mo ngayon. Kung ramdam mo naman ang pag-alab ng damdamin niyo sa bawat isa, ibuhos mo na sa kasalukuyan, wag kang matakot magbitaw ng mga salitang magbubunga ng mas malalim na pagmamahalan sa kinabukasan. Dahil ano pa’t nagmamahal ka ngayon kung aatras ka rin lang naman pala balang araw?

Ano pa’t binubuo mo ang sarili mo ngayon sa mga bagay na nasa paligid mo, ngunit hindi naman pala kongkreto ang paniniwala mo sa sarili mo?

Totoong posible na wala nang pagkakataon bukas, o sa isang linggo. Dahil hindi kailan'man nasusukat ang pakikipaglaro ng tadhana sa buhay. Maaaring ngayon, mayaman ka. Bukas, mahirap ka. Ngayon, malungkot ka. Bukas, masaya ka.

Hindi kailangang mainip, hindi kailangang nagsawa o mainis sa buhay. Dahil tao ka, kaya mo nadarama at nararanasan ang lahat ng ito.

Kaya’t aminin mo palagi sa sarili mo, ano ba ang tunay mong nararamdaman?

Ikaw ba'y masaya, natatakot, nasasaktan, nagmamahal? Ano pa ‘man ang tunay mong nadarama, aminin mo ito sa sarili mo. Isaisip at isapuso, na ang buhay ay patuloy na uusad, kahit gaano pa kababaw o kabigat. Ang buhay ay patuloy na uusad.

6 notes · See All

Ang hirap simulan ng kwentong hindi ko alam kung paano natapos. Ang hirap isulat ng mga bahaging puro saya dahil alam kong magtatapos sa malungkot. Ang hirap alalahanin ang mga pangyayaring ni hindi ko man lang alam kung totoo. Ang hirap, dahil sa bawat letrang isinusulat, paulit-ulit na bumabalik ang mga ala-alang ako nalang ang nakakaalam. 

Bakit? Anong nangyari? Gusto kong magtanong, gusto kong malinawan. Gusto kong malaman ang dahilan sa paglisan mong ni hindi ko man lang naramdaman. Gusto kong yakapin ka para pigilan. Gusto kong ikulong ka sa mga bisig ko, tingnan ang mga mata ko habang sinasabi mong “mahal kita”. Pero hindi, umalis ka. 

Umalis ka nang wala ka man lang iniwang bakas. Umalis ka ng wala ka man lang ingay na ginawa. Umalis habang patuloy mo akong pinapaasang sabay nating papanooring tumanda ang isa’t-isa. Masaya tayo eh. Diba? Masaya ka. Kita ko yun sa mga mata mo. Kita ko yung tuwa sa mga mata mo habang nakatitig ka sa mukha ko. Kita ko ang tuwa sa mga mata mo habang hawak mo ang kamay ko. Kitang-kita ko. Masaya ka. Masaya ka pa nga ba? 

Bakit hindi ko nakita nung nagsasawa ka na? Bakit hindi ko nakita nung unti-unti na palang nawawala ang tuwa sa mga mata mo sa tuwing nakatingin ka sa mukha ko? Sa tuwing hawak mo ang mga kamay ko? Bakit hindi ko man lang nakita na unti-unti, unti-unting lumuluwag ang mahigpit na hawak mo sa mga kamay ko?

Kaya ba sa istorya nating dalawa, ikaw lang ang nagtapos? Ang alam ko, dalawa tayong nagsusulat sa librong sabay nating binuo. Pero habang patuloy pala akong bumabalik sa mga pahinang puro saya ang nakasulat, doon mo na pala sinumulang umpisahan ang wakas. Kaya pala ako nahihirapang umpisahan ang kwentong to, dahil alam kong kahit anong bago ang gawin ko sa mga pahina nito, hinding-hindi ko na mababago ang pagtatapos na ginawa mo. Na tapos na tayo. Na tinapos mo na tayo. 

1 notes · See All
oh-jjgText

YUNG JOWANG JOWA KA TAPOS NAPAGOD KA NA KAKAHANAP KAYA GUMIVE UP KA NA TAS KUNG KELAN DI KA READY TSAKA BIGLANG DADATING?

Pairing. Linkai x reader


ShenaniGANGs (Tropa mo)

image
image
image
image
image
image

Nine Percent (Yung group na kasali sa year-end concert sa university niyo)

image
image
image

PROCEED TO PART 1

2 notes · See All
image
image
image

We cannot force everyone to have the same of opinion as ours.

Ang nakakalungkot, patuloy pa rin silang nagpapaloko sa palpak na gobyernong ito. Hindi nila alam ang ninanakaw sa kanila dahil bulag sila.

Pero kahit anong tibay ng ebidenysang ipakita mo sa kanila, kung patuloy silang nagbubulagbulagan at ayaw mamulat , wala tayong magagawa.

We did our part but sadly, sama sama tayong magdurusa sa gobyernong ito.

ALAM ANG TAMA SA MALI PERO MAS PINIPLI ANG MALI.

Kung ano ang itatanim, yon ang aanihin. Tangina, sama sama tayong magugutom dito dahil bulok ang itinanim.

GISING MGA PILIPINO, HINDI ITO ANG NAKATADHANA SA INYO.

Even if we try so hard to blame everything, if we don’t know what we deserve and how to use our power, we will remain powerless in the eyes of the powerful.

2 notes · See All

Chairman Jang of Itaewon Class said, “back to basics,” and from the same kdrama, Jo Yiseo said, “Do you know the basics?”

Bakit hindi natin itanong ‘yan sa mga pulitiko? Sa tumatakbong mga lider ng bansang ito?

Even the kids knows what they want to be when they grow up and if you ask them why they picked that dream ang isasagot nila: Para makatulong ako sa mahihirap and etc. The kids knows what is right from wrong and what are the things they would and shouldn’t do.

Best example, bawal at masama ang magnakaw, ang kumuha ng bagay na hindi naman sa 'yo. Bawal at masama ang magsinungaling.

And these bird brained people who runs to be leaders doesn’t even know that.

Nakakasuka ang gobyernong ito.

Ang bulok ng sistema ng gobyerno. Pwe!

0 notes · See All
  • TInuluyan ko nang umalis sa mga group na may involove ang streamer at isa’t-isa na ako nagunfollow ng mga streamer sa Facebook(Except sa mga nakasama ko dati sa squad na nagsisismula pa lang mag stream)
1 notes · See All
Next Page